Natalia Kukulska – album „Czułe struny” (i tytułowy utwór)

Czułe struny Natalii Kukulskiej

Album Czułe struny to jeden z największych projektów artystycznych ostatnich lat – zapewne nie tylko na rodzimym rynku fonograficznym, ale i światowym.
Wybrane dzieła Fryderyka Chopina przyjęły na nim niespotykaną dotąd formę utworów symfonicznych, do czego przyczyniło się pięciu wybitnych polskich kompozytorów i aranżerów: Krzysztof Herdzin, Nikola Kołodziejczyk, Jan Smoczyński, Adam Sztaba i Paweł Tomaszewski. A pod ich batutą zabrzmiała niezrównana Orkiestra Sinfonia Varsovia.
Za pióra – obok Natalii Kukulskiej – sięgnęły panie: Mela Koteluk, Gaba Kulka, Bovska, Kayah, Natalia Grosiak, dzięki którym do wspaniałych kompozycji powstały liryczne, nastrojowe teksty.
A całość to naprawdę coś pięknego! Muzyczne arcydzieło poruszające czułe struny duszy...
Mieć szansę, by spotkać żywą twórczość Fryderyka Chopina, spojrzeć na jego dzieła poprzez nazwanie całej palety emocji, które ciągle pulsują w krwioobiegu naszej wrażliwości... Doznanie to metafizyczne. Wyczyn to, wydawać by się mogło, zuchwały, ale mając artylerię tak wspaniałych artystów, poczułam się bezpiecznie zmotywowana, by się odważyć na stworzenie tego albumu. Ile czułości jest w tej muzyce, ile w nas jej zostało? struny instrumentów poddały się jej wibracjom. Mam nadzieję, że i Wasze czułe struny dadzą się poruszyć.

Natalia Kukulska
Czułe struny [Polonez As-dur op. 53]
Przecież tego właśnie chcesz
Zarumienić każdy poszarzały dzień
Odwagę miej
Możesz góry przenosić
I nic nie zatrzyma lawiny
Co spada tu z chmur
Podniebny zaprzęg
Unosi nas na skrzydłach snów
Złapał nas
Strzałę amora potrafił precyzyjnie wbić
Wcale nie ślepy los
Wiedział jak i gdzie
Znał wszystkie
Czułe struny
Kocham to
Czuję znów mrowienie rąk
Przyspieszony oddech
Ten motyli szmer schowany gdzieś
Kocham to
Kiedy lekko robi się
Wtedy nic już nie liczy się
Nic nie zatrzyma lawiny
Co spada tu z chmur
Podniebny zaprzęg
Unosi nas na skrzydłach snów
Złapał nas
Strzałę amora potrafił precyzyjnie wbić
Wcale nie ślepy los
Wiedział jak i gdzie
Znał wszystkie
Czułe struny
Są tu gdzieś bezdomne słowa
W niemej poczekalni już ustawiły się
Są osierocone gesty
Co zgubiły drogę i swój cel
Są nieposkładane myśli
Dryfujące tam gdzie pewność i tam gdzie sens
Są uczucia w labiryntach snów
Nadchodzą choć błądziły gdzieś
Są przymknięte jeszcze oczy
Wzrok płochliwy bardzo wolno wyostrza się
Są westchnienia między nami
Gdy pulsuje szybciej w żyłach krew
Wierzę w to
Że cokolwiek stanie się
Tajemnicza jeszcze droga
Kiedyś nada temu sens
Wierzę w to
Że najmniejszy nawet ślad
Zawibruje miłością
I nic nie zatrzyma lawiny
Co spada tu z chmur
Podniebny zaprzęg
Unosi nas na skrzydłach snów
Złapał nas
Strzałę amora potrafił precyzyjnie wbić
Wcale nie ślepy los
Wiedział jak i gdzie
Znał siłę czułych strun
Poczuj je
Usłysz ten znajomy dźwięk


Ciekawy projekt, nawet koty się zainteresowały ;)
OdpowiedzUsuńNatalia Kukulska śpiewa świetnie!
Widać mają dobry gust muzyczny :).
UsuńNie śmiałabym w to wątpić. :D
UsuńW to nie watpię :D
Usuń